![](/images/print--logo--concertgebouw.png?1-2-18)
Concertprogramma
Lawrence Brownlee en Kevin J. Miller: Rising
Kleine Zaal 15 juni 2024 16.00 uur
Lawrence Brownlee tenor
Kevin J. Miller piano
Dit concert maakt deel uit van de serie Vocaal 1.
Zangteksten zijn gratis verkrijgbaar aan de zaal.
Ook interessant:
- Wat is het verhaal van de Harlem Renaissance?
RISING
Robert Lee Owens (1925-2017)
Desire, op. 13 (1975; *Langston Hughes)
Desire
Dream
Juliet
Man
Jeremiah Evans (1978)
April Song (Langston Hughes)
Lost Illusions (Georgia Douglas Johnson)
Southern Mansion (Arna Bontemps)
Robert Lee Owens
Silver Rain, op. 11 (1958; Langston Hughes)
In the Time of Silver Rain
Fulfillment
Night Song
Silence
Carolina Cabin
Songs
Sleep
Margaret Bonds (1913-1972)
Songs of the Seasons (1934-55; Langston Hughes)
Poème d’automne
Winter Moon
Young Love in Spring
Summer Storm
pauze ± 16.40 uur
Jasmine Barnes (1992)
Peace (Georgia Douglas Johnson)
Invocation (Claude McKay)
Brandon Spencer (1992)
I Know My Soul (Claude McKay)
Carlos Simon (1986)
Vocalise III
Damien Sneed (1979)
Beauty That Is Never Old (James Weldon Johnson)
The Gift to Sing (James Weldon Johnson)
Shawn E. Okpebholo (1981)
Romance (Claude McKay)
Joel Thompson (1988)
Supplication (Joseph Seamon Cotter Jr.)
My People (Langston Hughes)
einde ± 17.30 uur
*De namen tussen haakjes achter de werken zijn de tekstdichters.
Lawrence Brownlee tenor
Kevin J. Miller piano
Dit concert maakt deel uit van de serie Vocaal 1.
Zangteksten zijn gratis verkrijgbaar aan de zaal.
Ook interessant:
- Wat is het verhaal van de Harlem Renaissance?
RISING
Robert Lee Owens (1925-2017)
Desire, op. 13 (1975; *Langston Hughes)
Desire
Dream
Juliet
Man
Jeremiah Evans (1978)
April Song (Langston Hughes)
Lost Illusions (Georgia Douglas Johnson)
Southern Mansion (Arna Bontemps)
Robert Lee Owens
Silver Rain, op. 11 (1958; Langston Hughes)
In the Time of Silver Rain
Fulfillment
Night Song
Silence
Carolina Cabin
Songs
Sleep
Margaret Bonds (1913-1972)
Songs of the Seasons (1934-55; Langston Hughes)
Poème d’automne
Winter Moon
Young Love in Spring
Summer Storm
pauze ± 16.40 uur
Jasmine Barnes (1992)
Peace (Georgia Douglas Johnson)
Invocation (Claude McKay)
Brandon Spencer (1992)
I Know My Soul (Claude McKay)
Carlos Simon (1986)
Vocalise III
Damien Sneed (1979)
Beauty That Is Never Old (James Weldon Johnson)
The Gift to Sing (James Weldon Johnson)
Shawn E. Okpebholo (1981)
Romance (Claude McKay)
Joel Thompson (1988)
Supplication (Joseph Seamon Cotter Jr.)
My People (Langston Hughes)
einde ± 17.30 uur
*De namen tussen haakjes achter de werken zijn de tekstdichters.
Toelichting
Lawrence Brownlee en Kevin J. Miller: Rising
Aan het begin van de twintigste eeuw ontstond er een ware volksverhuizing van de gekleurde Amerikaanse bevolking. Na de afschaffing van de slavernij en de invoering van de extreem discriminerende segregatiewetten in de zuidelijke staten van Amerika, trokken vele Afro-Amerikanen naar het noorden. Zij vestigden zich in Harlem, voorheen een landbouwgebied, maar inmiddels uitgegroeid tot een wijk van de stad New York. Al snel was Harlem een smeltkroes van Afro-Amerikanen en landgenoten afkomstig uit het Caribisch gebied. Tegen de achtergrond van de Roaring Twenties ontstond er een enorme culturele bloei onder deze bevolkingsgroepen door de drang hun eigen identiteit en achtergrond te bevestigen in literatuur, schilderkunst, dans en muziek. Deze beweging raakte internationaal bekend als de Harlem Renaissance.
Afro-Amerikaanse ziel
Deze beweging en dan vooral de dichters die er uit voortkwamen vormen de inspiratiebron voor het programma Rising van Lawrence Brownlee. ‘Het idee voor Rising is ontstaan tijdens de lockdown in 2020 vanwege de covidpandemie’, verklaarde de tenor in een interview. ‘Ik voelde door de gebeurtenissen rond de dood van George Floyd, die in mei 2020 stierf tijdens zijn arrestatie door politiegeweld, en de daaropvolgende protesten van de Afro-Amerikaanse bevolking de behoefte om jonge Afro-Amerikaanse componisten de kans te geven hun stem te laten horen.’
Brownlee was inmiddels een gevierd belcantotenor en had al optredens in zijn agenda staan in Carnegie Hall in New York, Wigmore Hall in Londen en ook Het Concertgebouw. ‘Het leek mij een perfecte gelegenheid om deze jonge componisten een podium te geven. Daarom heb ik opdrachten gegeven voor nieuwe liederen gebaseerd op teksten van schrijvers en dichters van de Harlem Renaissance. Ik ben als kind opgegroeid met het werk van dichters als Langston Hughes, W.E. du Bois en James Baldwin. Zij gaven de Afro-Amerikaanse ziel een stem, een vorm. En nu geven deze jonge componisten er met hun muziek een eigen draai aan.’
Boegbeelden
Om duidelijk te maken dat deze componisten op de schouders staan van voorgangers, programmeerde Brownlee ook werk van de in 1972 overleden componiste Margaret Bonds, die direct contact had met James Mercer Langston Hughes, en van de in 2017 overleden Robert Lee Owens die zowel in 1958 als in 1975 teruggreep op teksten van diezelfde Hughes voor zijn liedcycli Silver Rain en Desire.
Margaret Bonds was een muzikaal boegbeeld van de Harlem Renaissance en een van de eerste vrouwelijke Afro-Amerikaanse componisten die in de Verenigde Staten erkenning kreeg en veelvuldig werd uitgevoerd. Ze werd vooral bekend door haar arrangementen van spirituals en haar samenwerking met Langston Hughes. Toch bleef Songs of the Seasons tijdens haar leven ongepubliceerd. De cyclus kenmerkt zich door blues- en jazzinvloeden en Afro-Amerikaanse ritmes in de begeleiding.
Aan het begin van de twintigste eeuw ontstond er een ware volksverhuizing van de gekleurde Amerikaanse bevolking. Na de afschaffing van de slavernij en de invoering van de extreem discriminerende segregatiewetten in de zuidelijke staten van Amerika, trokken vele Afro-Amerikanen naar het noorden. Zij vestigden zich in Harlem, voorheen een landbouwgebied, maar inmiddels uitgegroeid tot een wijk van de stad New York. Al snel was Harlem een smeltkroes van Afro-Amerikanen en landgenoten afkomstig uit het Caribisch gebied. Tegen de achtergrond van de Roaring Twenties ontstond er een enorme culturele bloei onder deze bevolkingsgroepen door de drang hun eigen identiteit en achtergrond te bevestigen in literatuur, schilderkunst, dans en muziek. Deze beweging raakte internationaal bekend als de Harlem Renaissance.
Afro-Amerikaanse ziel
Deze beweging en dan vooral de dichters die er uit voortkwamen vormen de inspiratiebron voor het programma Rising van Lawrence Brownlee. ‘Het idee voor Rising is ontstaan tijdens de lockdown in 2020 vanwege de covidpandemie’, verklaarde de tenor in een interview. ‘Ik voelde door de gebeurtenissen rond de dood van George Floyd, die in mei 2020 stierf tijdens zijn arrestatie door politiegeweld, en de daaropvolgende protesten van de Afro-Amerikaanse bevolking de behoefte om jonge Afro-Amerikaanse componisten de kans te geven hun stem te laten horen.’
Brownlee was inmiddels een gevierd belcantotenor en had al optredens in zijn agenda staan in Carnegie Hall in New York, Wigmore Hall in Londen en ook Het Concertgebouw. ‘Het leek mij een perfecte gelegenheid om deze jonge componisten een podium te geven. Daarom heb ik opdrachten gegeven voor nieuwe liederen gebaseerd op teksten van schrijvers en dichters van de Harlem Renaissance. Ik ben als kind opgegroeid met het werk van dichters als Langston Hughes, W.E. du Bois en James Baldwin. Zij gaven de Afro-Amerikaanse ziel een stem, een vorm. En nu geven deze jonge componisten er met hun muziek een eigen draai aan.’
Boegbeelden
Om duidelijk te maken dat deze componisten op de schouders staan van voorgangers, programmeerde Brownlee ook werk van de in 1972 overleden componiste Margaret Bonds, die direct contact had met James Mercer Langston Hughes, en van de in 2017 overleden Robert Lee Owens die zowel in 1958 als in 1975 teruggreep op teksten van diezelfde Hughes voor zijn liedcycli Silver Rain en Desire.
Margaret Bonds was een muzikaal boegbeeld van de Harlem Renaissance en een van de eerste vrouwelijke Afro-Amerikaanse componisten die in de Verenigde Staten erkenning kreeg en veelvuldig werd uitgevoerd. Ze werd vooral bekend door haar arrangementen van spirituals en haar samenwerking met Langston Hughes. Toch bleef Songs of the Seasons tijdens haar leven ongepubliceerd. De cyclus kenmerkt zich door blues- en jazzinvloeden en Afro-Amerikaanse ritmes in de begeleiding.
Hoewel Robert Lee Owens geen deel uitmaakte van de Harlem Renaissance, was hij wel een van de eerste componisten die teruggreep op het werk van de dichters uit die periode. Hij wordt beschouwd als een van de vertegenwoordigers van de Afro-Amerikaanse liedkunst, maar hij zette zichzelf veel meer neer als een componist die beïnvloed is door de Romantiek van Franz Schubert en Robert Schumann. Owens kwam door dienst te doen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland terecht, waar hij zich uiteindelijk vestigde. In zijn liederen op teksten van Langston Hughes bereikte hij een fusie tussen de Duitse Liedtraditie, theaterinvloeden (duidelijk aanwezig in bijvoorbeeld Carolina Cabin uit Silver Rain) en Afro-Amerikaanse elementen.
Muziek voor iedereen
Door aandacht te geven aan deze juwelen uit de Afro-Amerikaanse liedtraditie en ze te combineren met nieuw werk van de Afro-Amerikaanse dertigers en veertigers Jeremiah Evans, Jasmine Barnes, Brandon Spencer, Damien Sneed, Shawn E. Okpebholo en Joel Thompson hoopt Brownlee bij te dragen aan het vergroten van de canon van Afro-Amerikaanse liederen en ook de aandacht voor deze componisten uit heden en verleden te stimuleren. ‘Het programma is enorm divers. Hoewel alle componisten een vergelijkbare achtergrond hebben, maken ze gebruik van vele invloeden. Bij allemaal hoor je wel de Afro-Amerikaanse achtergrond in elementen uit gospel en blues, maar verder klinkt bij de een Strauss door, bij de ander weer pop, jazz of musical. Zo denk ik bij The Gift to Sing van Damian Sneed direct aan West Side Story van Leonard Bernstein. De liederen bezingen analoog aan de teksten niet alleen onze worstelingen, maar ook onze triomfen, onze vreugde, onze inspiratie. Dat maakt het muziek voor iedereen. Veel mensen denken doorgaans dat muziek geschreven door componisten van kleur alleen gezongen kan worden door vocalisten van kleur. Daar ben ik het niet mee eens. Vandaar ook dit project; ik hoop en wens dat deze liederen gewoon tot het algemene liedrepertoire gaan behoren.’
Hoewel Robert Lee Owens geen deel uitmaakte van de Harlem Renaissance, was hij wel een van de eerste componisten die teruggreep op het werk van de dichters uit die periode. Hij wordt beschouwd als een van de vertegenwoordigers van de Afro-Amerikaanse liedkunst, maar hij zette zichzelf veel meer neer als een componist die beïnvloed is door de Romantiek van Franz Schubert en Robert Schumann. Owens kwam door dienst te doen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland terecht, waar hij zich uiteindelijk vestigde. In zijn liederen op teksten van Langston Hughes bereikte hij een fusie tussen de Duitse Liedtraditie, theaterinvloeden (duidelijk aanwezig in bijvoorbeeld Carolina Cabin uit Silver Rain) en Afro-Amerikaanse elementen.
Muziek voor iedereen
Door aandacht te geven aan deze juwelen uit de Afro-Amerikaanse liedtraditie en ze te combineren met nieuw werk van de Afro-Amerikaanse dertigers en veertigers Jeremiah Evans, Jasmine Barnes, Brandon Spencer, Damien Sneed, Shawn E. Okpebholo en Joel Thompson hoopt Brownlee bij te dragen aan het vergroten van de canon van Afro-Amerikaanse liederen en ook de aandacht voor deze componisten uit heden en verleden te stimuleren. ‘Het programma is enorm divers. Hoewel alle componisten een vergelijkbare achtergrond hebben, maken ze gebruik van vele invloeden. Bij allemaal hoor je wel de Afro-Amerikaanse achtergrond in elementen uit gospel en blues, maar verder klinkt bij de een Strauss door, bij de ander weer pop, jazz of musical. Zo denk ik bij The Gift to Sing van Damian Sneed direct aan West Side Story van Leonard Bernstein. De liederen bezingen analoog aan de teksten niet alleen onze worstelingen, maar ook onze triomfen, onze vreugde, onze inspiratie. Dat maakt het muziek voor iedereen. Veel mensen denken doorgaans dat muziek geschreven door componisten van kleur alleen gezongen kan worden door vocalisten van kleur. Daar ben ik het niet mee eens. Vandaar ook dit project; ik hoop en wens dat deze liederen gewoon tot het algemene liedrepertoire gaan behoren.’
Lawrence Brownlee en Kevin J. Miller: Rising
Aan het begin van de twintigste eeuw ontstond er een ware volksverhuizing van de gekleurde Amerikaanse bevolking. Na de afschaffing van de slavernij en de invoering van de extreem discriminerende segregatiewetten in de zuidelijke staten van Amerika, trokken vele Afro-Amerikanen naar het noorden. Zij vestigden zich in Harlem, voorheen een landbouwgebied, maar inmiddels uitgegroeid tot een wijk van de stad New York. Al snel was Harlem een smeltkroes van Afro-Amerikanen en landgenoten afkomstig uit het Caribisch gebied. Tegen de achtergrond van de Roaring Twenties ontstond er een enorme culturele bloei onder deze bevolkingsgroepen door de drang hun eigen identiteit en achtergrond te bevestigen in literatuur, schilderkunst, dans en muziek. Deze beweging raakte internationaal bekend als de Harlem Renaissance.
Afro-Amerikaanse ziel
Deze beweging en dan vooral de dichters die er uit voortkwamen vormen de inspiratiebron voor het programma Rising van Lawrence Brownlee. ‘Het idee voor Rising is ontstaan tijdens de lockdown in 2020 vanwege de covidpandemie’, verklaarde de tenor in een interview. ‘Ik voelde door de gebeurtenissen rond de dood van George Floyd, die in mei 2020 stierf tijdens zijn arrestatie door politiegeweld, en de daaropvolgende protesten van de Afro-Amerikaanse bevolking de behoefte om jonge Afro-Amerikaanse componisten de kans te geven hun stem te laten horen.’
Brownlee was inmiddels een gevierd belcantotenor en had al optredens in zijn agenda staan in Carnegie Hall in New York, Wigmore Hall in Londen en ook Het Concertgebouw. ‘Het leek mij een perfecte gelegenheid om deze jonge componisten een podium te geven. Daarom heb ik opdrachten gegeven voor nieuwe liederen gebaseerd op teksten van schrijvers en dichters van de Harlem Renaissance. Ik ben als kind opgegroeid met het werk van dichters als Langston Hughes, W.E. du Bois en James Baldwin. Zij gaven de Afro-Amerikaanse ziel een stem, een vorm. En nu geven deze jonge componisten er met hun muziek een eigen draai aan.’
Boegbeelden
Om duidelijk te maken dat deze componisten op de schouders staan van voorgangers, programmeerde Brownlee ook werk van de in 1972 overleden componiste Margaret Bonds, die direct contact had met James Mercer Langston Hughes, en van de in 2017 overleden Robert Lee Owens die zowel in 1958 als in 1975 teruggreep op teksten van diezelfde Hughes voor zijn liedcycli Silver Rain en Desire.
Margaret Bonds was een muzikaal boegbeeld van de Harlem Renaissance en een van de eerste vrouwelijke Afro-Amerikaanse componisten die in de Verenigde Staten erkenning kreeg en veelvuldig werd uitgevoerd. Ze werd vooral bekend door haar arrangementen van spirituals en haar samenwerking met Langston Hughes. Toch bleef Songs of the Seasons tijdens haar leven ongepubliceerd. De cyclus kenmerkt zich door blues- en jazzinvloeden en Afro-Amerikaanse ritmes in de begeleiding.
Aan het begin van de twintigste eeuw ontstond er een ware volksverhuizing van de gekleurde Amerikaanse bevolking. Na de afschaffing van de slavernij en de invoering van de extreem discriminerende segregatiewetten in de zuidelijke staten van Amerika, trokken vele Afro-Amerikanen naar het noorden. Zij vestigden zich in Harlem, voorheen een landbouwgebied, maar inmiddels uitgegroeid tot een wijk van de stad New York. Al snel was Harlem een smeltkroes van Afro-Amerikanen en landgenoten afkomstig uit het Caribisch gebied. Tegen de achtergrond van de Roaring Twenties ontstond er een enorme culturele bloei onder deze bevolkingsgroepen door de drang hun eigen identiteit en achtergrond te bevestigen in literatuur, schilderkunst, dans en muziek. Deze beweging raakte internationaal bekend als de Harlem Renaissance.
Afro-Amerikaanse ziel
Deze beweging en dan vooral de dichters die er uit voortkwamen vormen de inspiratiebron voor het programma Rising van Lawrence Brownlee. ‘Het idee voor Rising is ontstaan tijdens de lockdown in 2020 vanwege de covidpandemie’, verklaarde de tenor in een interview. ‘Ik voelde door de gebeurtenissen rond de dood van George Floyd, die in mei 2020 stierf tijdens zijn arrestatie door politiegeweld, en de daaropvolgende protesten van de Afro-Amerikaanse bevolking de behoefte om jonge Afro-Amerikaanse componisten de kans te geven hun stem te laten horen.’
Brownlee was inmiddels een gevierd belcantotenor en had al optredens in zijn agenda staan in Carnegie Hall in New York, Wigmore Hall in Londen en ook Het Concertgebouw. ‘Het leek mij een perfecte gelegenheid om deze jonge componisten een podium te geven. Daarom heb ik opdrachten gegeven voor nieuwe liederen gebaseerd op teksten van schrijvers en dichters van de Harlem Renaissance. Ik ben als kind opgegroeid met het werk van dichters als Langston Hughes, W.E. du Bois en James Baldwin. Zij gaven de Afro-Amerikaanse ziel een stem, een vorm. En nu geven deze jonge componisten er met hun muziek een eigen draai aan.’
Boegbeelden
Om duidelijk te maken dat deze componisten op de schouders staan van voorgangers, programmeerde Brownlee ook werk van de in 1972 overleden componiste Margaret Bonds, die direct contact had met James Mercer Langston Hughes, en van de in 2017 overleden Robert Lee Owens die zowel in 1958 als in 1975 teruggreep op teksten van diezelfde Hughes voor zijn liedcycli Silver Rain en Desire.
Margaret Bonds was een muzikaal boegbeeld van de Harlem Renaissance en een van de eerste vrouwelijke Afro-Amerikaanse componisten die in de Verenigde Staten erkenning kreeg en veelvuldig werd uitgevoerd. Ze werd vooral bekend door haar arrangementen van spirituals en haar samenwerking met Langston Hughes. Toch bleef Songs of the Seasons tijdens haar leven ongepubliceerd. De cyclus kenmerkt zich door blues- en jazzinvloeden en Afro-Amerikaanse ritmes in de begeleiding.
Hoewel Robert Lee Owens geen deel uitmaakte van de Harlem Renaissance, was hij wel een van de eerste componisten die teruggreep op het werk van de dichters uit die periode. Hij wordt beschouwd als een van de vertegenwoordigers van de Afro-Amerikaanse liedkunst, maar hij zette zichzelf veel meer neer als een componist die beïnvloed is door de Romantiek van Franz Schubert en Robert Schumann. Owens kwam door dienst te doen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland terecht, waar hij zich uiteindelijk vestigde. In zijn liederen op teksten van Langston Hughes bereikte hij een fusie tussen de Duitse Liedtraditie, theaterinvloeden (duidelijk aanwezig in bijvoorbeeld Carolina Cabin uit Silver Rain) en Afro-Amerikaanse elementen.
Muziek voor iedereen
Door aandacht te geven aan deze juwelen uit de Afro-Amerikaanse liedtraditie en ze te combineren met nieuw werk van de Afro-Amerikaanse dertigers en veertigers Jeremiah Evans, Jasmine Barnes, Brandon Spencer, Damien Sneed, Shawn E. Okpebholo en Joel Thompson hoopt Brownlee bij te dragen aan het vergroten van de canon van Afro-Amerikaanse liederen en ook de aandacht voor deze componisten uit heden en verleden te stimuleren. ‘Het programma is enorm divers. Hoewel alle componisten een vergelijkbare achtergrond hebben, maken ze gebruik van vele invloeden. Bij allemaal hoor je wel de Afro-Amerikaanse achtergrond in elementen uit gospel en blues, maar verder klinkt bij de een Strauss door, bij de ander weer pop, jazz of musical. Zo denk ik bij The Gift to Sing van Damian Sneed direct aan West Side Story van Leonard Bernstein. De liederen bezingen analoog aan de teksten niet alleen onze worstelingen, maar ook onze triomfen, onze vreugde, onze inspiratie. Dat maakt het muziek voor iedereen. Veel mensen denken doorgaans dat muziek geschreven door componisten van kleur alleen gezongen kan worden door vocalisten van kleur. Daar ben ik het niet mee eens. Vandaar ook dit project; ik hoop en wens dat deze liederen gewoon tot het algemene liedrepertoire gaan behoren.’
Hoewel Robert Lee Owens geen deel uitmaakte van de Harlem Renaissance, was hij wel een van de eerste componisten die teruggreep op het werk van de dichters uit die periode. Hij wordt beschouwd als een van de vertegenwoordigers van de Afro-Amerikaanse liedkunst, maar hij zette zichzelf veel meer neer als een componist die beïnvloed is door de Romantiek van Franz Schubert en Robert Schumann. Owens kwam door dienst te doen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland terecht, waar hij zich uiteindelijk vestigde. In zijn liederen op teksten van Langston Hughes bereikte hij een fusie tussen de Duitse Liedtraditie, theaterinvloeden (duidelijk aanwezig in bijvoorbeeld Carolina Cabin uit Silver Rain) en Afro-Amerikaanse elementen.
Muziek voor iedereen
Door aandacht te geven aan deze juwelen uit de Afro-Amerikaanse liedtraditie en ze te combineren met nieuw werk van de Afro-Amerikaanse dertigers en veertigers Jeremiah Evans, Jasmine Barnes, Brandon Spencer, Damien Sneed, Shawn E. Okpebholo en Joel Thompson hoopt Brownlee bij te dragen aan het vergroten van de canon van Afro-Amerikaanse liederen en ook de aandacht voor deze componisten uit heden en verleden te stimuleren. ‘Het programma is enorm divers. Hoewel alle componisten een vergelijkbare achtergrond hebben, maken ze gebruik van vele invloeden. Bij allemaal hoor je wel de Afro-Amerikaanse achtergrond in elementen uit gospel en blues, maar verder klinkt bij de een Strauss door, bij de ander weer pop, jazz of musical. Zo denk ik bij The Gift to Sing van Damian Sneed direct aan West Side Story van Leonard Bernstein. De liederen bezingen analoog aan de teksten niet alleen onze worstelingen, maar ook onze triomfen, onze vreugde, onze inspiratie. Dat maakt het muziek voor iedereen. Veel mensen denken doorgaans dat muziek geschreven door componisten van kleur alleen gezongen kan worden door vocalisten van kleur. Daar ben ik het niet mee eens. Vandaar ook dit project; ik hoop en wens dat deze liederen gewoon tot het algemene liedrepertoire gaan behoren.’
Biografie
Lawrence Brownlee, tenor
Lawrence Brownlee ontdekte de muziek toen hij als kind bas, drums en piano leerde spelen in de kerk die zijn familie bezocht in Hubbard (Ohio). Zijn opleiding genoot hij aan de Jacobs School of Music van Indiana University, en in 2001 won hij de Metropolitan Opera National Council Auditions.
Hij zong bij de grote orkesten van New York, Boston, Chicago, Cleveland en San Francisco, het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks en de Berliner Philharmoniker. Recitals gaf de tenor dit seizoen in Wigmore Hall in Londen, in het Grand Théâtre in Genève en in Dallas en San Francisco.
Met name in het belcantorepertoire stond Lawrence Brownlee op de planken in bijvoorbeeld La Scala in Milaan, de Metropolitan Opera in New York (debuut 2007), de Royal Opera Covent Garden in Londen, de Wiener Staatsoper, de operahuizen van Parijs, Zürich, Washington, Houston en Tokio en tijdens de festivals van Salzburg en Baden-Baden.
Een groot tv-publiek bereikte hij met zijn optreden in Parijs bij de nationale viering van Quatuorze Juillet in 2014, in 2015 werd zijn cd Virtuoso Rossini Arias genomineerd voor een Grammy Award en in 2017 riepen de International Opera Awards hem uit tot Male Singer of the Year. In 2018 bracht Lawrence Brownlee Cycles of My Being in première, een liedcyclus die Tyshawn Sorey schreef in opdracht van Opera Philadelphia, de Lyric Opera of Chicago en Carnegie Hall en die onderzoekt wat het betekent een zwarte man te zijn in het hedendaagse Amerika. Lawrence Brownlee is artistiek adviseur voor met name diversiteit bij Opera Philadelphia, en is sinds 2021 ook verbonden aan The Juilliard School in New York.
In Het Concertgebouw was hij eerder te beluisteren in A Night at the Opera met het Residentie Orkest op 31 oktober 2018.
Kevin J. Miller, piano
Kevin J. Miller geeft geregeld recitals met Lawrence Brownlee, maar ook met onder anderen Will Liverman, John Holiday en Joseph Calleja. Als repetitor werkte hij met Jessye Norman, en als coach en begeleider is hij verbonden aan het Glimmerglass Festival en de Houston Grand Opera. Soortgelijke vaste posities bekleedde hij eerder aan de operahuizen van Sarasota en St. Louis.
Als assistent-dirigent was hij recentelijk te gast bij de operahuizen van Philadelphia, New York en Los Angeles.
Kevin J. Miller zong als kind in het Boys Choir of Harlem: hij reisde met dat koor naar Europa en Japan, en trad op zijn achtste al op als sopraansolist in bijvoorbeeld Vivaldi’s Gloria. Later ging hij piano studeren aan het Mannes College of Music in zijn geboorteplaats New York, specialiseerde hij zich aan de University of Michigan in liedbegeleiding en kreeg hij een plek in de talentenprogramma’s van onder andere het Glimmerglass Festival, Washington National Opera, San Francisco Opera en de festivals van Tanglewood en Aspen. Met Lawrence Brownlee bracht Kevin J. Miller in 2023 het album Rising uit.
Het duo tourde met het gelijknamige programma langs concertpodia in de Verenigde Staten, waaronder Carnegie Hall in New York, het Kimmel Center in Philadelphia, de Calderwood Studio van GBH Boston en het Schwartz Center for the Performing Arts aan Emory University (Atlanta).
Kevin J. Miller maakt vandaag zijn debuut in Het Concertgebouw.